Leszcz (Abramis brama) – Bream

Pasztet z leszcza

Leszcz (Abramis brama) Osobnik o bardzo nietypowej budowie ciała jak dla ryby: wysoki i szczupły {niejeden z nas pragnąłby posiadać taką sylwetkę.} Linia boczna jest lekko wygięta ku brzusznej stronie ciała.

Płetwa ogonowa głęboko wycięta w kształcie chorągiewki, przy czym część dolna jest nieco dłuższa od górnej. Leszcz posiada małą głowę wyglądem zbliżoną do trójkąta. Jest w pełni pokryty łuskami, oczywiście oprócz głowy. Otwór gębowy leszcza podobny jest do wielkiej ssawki, która gdy się otwiera wciąga jedzenie wraz z częścią dna, w ramach ewolucji gatunku i sposobu pobierania pokarmu dostosował się do penetracji mułu lub piasku, czyli żerowania raczej dennego. W Polsce leszcz dorasta do ok. 65-70 cm długości i masy w maksymalnych granicach 5-6kg. Młode ryby żyją w nielicznych stadach, które w poszukiwaniu planktonu penetrują przybrzeżne strefy wody .

Leszcz (Abramis brama)

Starsze gustują w głębszych rewirach, skąd wraz z nastaniem ciemności ciągną chmarą w poszukiwaniu różnorodnego pokarmu na przybrzeżne łachy (głęboko przegrzebują muł, pozostawiając charakterystyczne bruzdy i wodne bąble po żerowaniu). Akty miłosno-prokreacyjne nasz bohater odbywa: od maja do czerwca. W tym okresie osobnik płci męskiej wyglądem przypomina tarkę do warzyw, im jest bardziej szorstki tym w przyszłości będzie miał więcej małych Leszczyków. Prawdopodobnie odwrotnie niż u gatunku ludzkiego. Grupa leszczowych kochanków wyszukuje płytkie, mocno zarośnięte roślinnością rejony raczej na obrzeżach jest to wymarzone dla nich miejsce do rozpoczęcia wiosennych igraszek . Gdy ustaną miłosne pląsy stadko zostawia po sobie żółtawą ikrę średnica ok.1-1,5 mm przyklejoną do wodnych szuwarów jest jej. w granicach 25-30 tys. egzemplarzy. Leszczyki wykluwają się z niej po upływie 3 do 12 dni.

Gatunek naszego bohatera gotowość płciową osiąga w trzecim lub czwartym roku swojego życia. Nasi ulubieńcy pływają w wodach słodkich i słonawych występują prawie na całym starym kontynencie z drobnymi wyjątkami. W Polsce zamieszkuje: jeziora, nizinne rzeki, przybrzeżne zatoki morza Bałtyckiego. Większe okazy Leszczy należałoby szukać w dołkach na półkach i spadach dna w najgłębszych miejscach. Jeśli chodzi o rzeki najczęściej przebywają w głównym nurcie z wyjątkiem rzek płaskodennych gdzie raczej wybierają strefy przybrzeżne zacienione krzewami. Każdy wędkarz może zlokalizować siedliska leszczy, obserwując taflę wody wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, kiedy to przed lub po żerowaniu ostentacyjnie pokazują swoje grzbiety. Jeśli wybieramy się na Leszcza bez zanęty to nie liczmy na sukces. Leszcz żeruje stadnie. Często nazywany jest przez wędkarzy „prosiakiem” z tytułu jego zamiłowania do jedzenia. Zanęcać możemy dwoma metodami jednorazową i długoterminową.

Leszcz (Abramis brama) – Bream

Co do pierwszej metody jest to loteria, nigdy nie mamy pewności, że ustrzelimy pięknego Lecha? Często w zanętę pakują się szczeniaczki 50-70 dkg. Sprzęt do połowu naszego pupila wygląda różnie tak jak i różni są wędkarze. Nad wodą widziałem różne cuda, jednak proponowałbym: baty,tyczki, bolonki i feedery z żyłkami o minimalnych rozmiarach takich jak: 0,10-0,20 uzależnione to jest od umiejętności holowania ryby przez właściciela zestawu. Spławiki dobiera się do prędkości uciągu i siły wiatru.

Haczyki dobieramy do rodzaju przynęty, w zależności, na co będziemy łapać. W brew pozorom wędkarstwo od łowiącego wymaga intensywnego myślenia,tzw. czytania wody i przewidywania zachowań ryb oraz trafnego wyboru zanęty a następnie umiejętnego jej położenia w łowisku. Nie będę odbierał wam osobistej przyjemności eksperymentowania z tym gatunkiem ryby. Teoria jest wspaniała można ją prawić latami, lecz wędkarz najszybciej uczy się fachu praktycznie nad wodą i nic mu nie jest w stanie zastąpić treningu. Każdy z nas ma swoje metody i tajemnice na Wielkiego Lecha
Tylko czy zawsze się sprawdzają?
leszcz


Bream is a general term for a number of species of freshwater and marine fish, mainly, but not exhaustively, drawn from the genera Abramis (e.g. A. brama, the carp bream), Acanthopagrus, Argyrops, Blicca, Brama, Etelis, Gymnocranius, Lethrinus, Nemipterus, Rhabdosargus and Scolopsis. Although species from all of these genera are called „bream”, the term does not imply a degree of relatedness between these species, such as a family or other higher taxon would.

Leszcz (Abramis brama) – Bream

Fish termed „bream” tend to be narrow, deep bodied species. The name is a derivation of the Middle English word breme, of Old French origin. Bream are widespread in the Volga River, and are called Lesh (Лещ) in Russia. Bream mostly feed from the bottom of rivers and are fished with donkas, fishing rods that drop the hook and bait on the bottom of rivers and lakes. Bream is not a scientific name, and is used to described fish of many different genuses and families. The term sea bream is sometimes used for porgies (Sparidae) or pomfrets (Bramidae).

Wikipedia

Więcej w dziale: Encyklopedia na ZPW

 

Kiełb – Pospolity – Kesslera – Białopłetwy

 

Miętus (Lota lota) – Burbot

 

 

 

Podobne artykuły opublikowane na ZPW


Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz