Brzanka – Barbus peloponnesius)- Barbus

Ciało wydłużone, wrzecionowate, pokryte łuskami cykloidalnymi, otwór gębowy w położeniu dolnym, dwie pary wąsików. Płetwy parzyste zaokrąglone, płetwa ogonowa wcięta. Ubarwienie złociste z brunatnymi plamami na bokach, grzbiet brunatny. Brzanka osiąga do 30 cm długości. Dymorfizm płciowy: płetwa odbytowa samic sięga poza nasadę płetwy ogonowej. Samce mają dłuższe płetwy parzyste. Tarło: maj-lipiec. Brzanki tworzą stada wielopokoleniowe. Żywią się głównie skorupiakami i larwami owadów. Występuje Europa Środkowa – dorzecze Dunaju, Wisły i Dniestru – oraz Bałkany. Zasiedla górne biegi rzek nad podłożem kamienistym i żwirowym. W Polsce występuje głównie w górnym biegu Wisły, w jej karpackich dopływach oraz w dorzeczu górnego Sanu. Nie posiada okresu ochronnego Wymiar Ochronny – 20 cm. […]

» Zobacz więcej